Mijn eigen aanleiding waren darmen die jarenlang op steeds minder goed reageerden. Ik loste dat op door steeds meer weg te laten, wat mijn eetpatroon smaller maakte en mijn klachten niet. Wat uiteindelijk hielp was er iets bíj doen: vezel, in kleine stappen, over een maand of vier.
Wat me is bijgebleven is niet dat het hielp, maar waar het had gelegen. Het meeste stond al jaren in gewone tijdschriften, vrij te lezen, en niemand hield het achter. Het viel tussen de vakgebieden in en het was niet stellig genoeg om iemand er verantwoordelijk voor te maken.
Uitzoeken doe ik met AI erbij, en dat noem ik omdat het iets zegt over hoe dit tot stand komt. Het leest in een middag door meer studies dan ik in een maand haal, en het beweert met precies dezelfde stelligheid dingen die niet blijken te kloppen. Aan een vermelding in de bronnenlijst is daarom te zien hoe ver hij is nagetrokken: voluit, of zonder auteurs, of alleen omschreven met wat er gevonden is.
De darmen ben ik blijven uitzoeken omdat het bij mij zo veel heeft geholpen. Het tweede onderwerp hier is Parkinson, voor mijn oom, die het heeft.
Voor iets wat nu al veilig, goedkoop en gewoon te koop is, wacht ik liever niet op een trial die er misschien nooit komt. Wie dat andersom afweegt, heeft daar even goede redenen voor.